HVBS - Tonegido, zaterdag 24 maart 19-18

Later meer...

HVBS - Lelystad, zaterdag 13 januari

De heren van John Bakkenes wonnen thuis met 31-19 vrij eenvoudig van Lelystad (HVL). “HVL is een van teams die ons niet liggen,” vertelt John Bakkenes na afloop van de thuiswedstrijd tegen het team uit Lelystad. Toch won zijn ploeg met ruime cijfers van de bezoekers. “Ik vind wel dat wij een klasse beter zijn, maar we hebben moeite met ze als ze compleet zijn. En Edgar Koelewijn kreeg mandekking, daar waren we niet op voorbereid. Gelukkig viel het reuze mee. De anderen kwamen goed tot score, als je met vijf tegen vijf speelt heb je meer ruimte. Dan moet je tempo rondspelen en wachten tot je kans komt.” De 17-14 ruststand gaf nog geen duidelijk verschil tussen de teams weer. Ondanks de veertien tegendoelpunten vond de coach dat zijn team redelijk goed verdedigde. Hij hield ondanks een sterke schutter bij de tegenstander vast aan een defensieve opstelling, een zogenoemde zes nul dekking.
“Als we zo bleven spelen konden we er aanvallend individueel uitkomen.” Het verzet van HVL werd in de rust definitief gebroken. Een van de bezoekers bleek onrechtmatig mee te spelen. “De speler zonder pas en legitimatie werd weggestuurd, toen liet de keeper zijn team in de steek. Hij ging ook weg. Er moest een veldspeler op doel. Wij waren de eerste vijf minuten te nonchalant, misschien uit medelijden. Daarna hebben we het opgepakt. We gingen ons eigen spelletje spelen en wissels lopen. Al hadden we meer kunnen scoren, teken ik voor dit soort overwinningen.” (MH)

HVBS - Baarn, zaterdag 6 januari

“We speelden tegen onze vrienden uit Baarn. Het was een wedstrijd met twee gezichten, waarvan de eerste heel slecht was. Baarn stond maar twee punten achter ons, maar ik vind HVBS een klasse beter,” aldus John Bakkenes. De trainer zag dat zijn ploeg niet volgens zijn aanwijzingen speelde. Verdedigend kwam de ploeg tekort, daardoor kreeg HVBS een aantal penalty’s tegen. Ook aanvallend liep het niet. “Ze speelden niet als ploeg, maar als eenlingen. Ze misten ook nog veel kansen. Daardoor ging de eerste helft gelijk op.” De ruststand was dan ook 8-7, toch in het voordeel van de Bunschoters die thuis speelden in De Kuil.
In de rust verhief Bakkenes zijn stem enigszins, zoals hij het vaak uitdrukt. “Ik was even boos op mijn manier. We speelden op hooguit dertig procent van ons vermogen. Het was schandalig voor HVBS. Baarn heeft totaal geen schutters, dus wij moesten gewoon teruggezakt verdedigen. Gelukkig pakten de jongens het op.” In de tweede helft stond er een heel ander team. Het enthousiasme was terug en de systemen begonnen te lopen. Toen zijn ploeg 14-8 voor kwam, wist Bakkenes dat de race gelopen was. Hij vond de uitslag niet verkeerd, maar was hij was duidelijk niet tevreden over de eerste helft. Volgende week mag zijn ploeg laten zien dat het twee helften als team kan opereren tegen HVL. (MH)

HVBS - Zaanstreek, zaterdag 9 december

“Toen het na anderhalve minuut 2-2 stond wist ik al dat dit een monsterscore zou worden.” John Bakkenes en zijn mannen waren voorbereid op een doelpuntenregen van bezoekers Zaanstreek. “We wisten dat het een snelle ploeg zou zijn. Soms gooien ze er vijfendertig of veertig in. Als we zo speelden als vorige week hoeven we geen wedstrijd te verliezen.” Het ging echter al vroeg in de wedstrijd mis met HVBS. De heren gaven een 2-6 voorsprong weg. Daarna liepen de Bunschoters de hele wedstrijd achter de feiten aan. “We verdedigden alsof we er niet stonden. Zaanstreek is een tegen een heel goed dus in een tijd van een rikketik stonden we zes punten achter. Ik vreesde ervoor dat we van het veld geveegd zouden worden. Ik wisselde de keeper, een opbouwer en de cirkelspeler maar dat hielp niet. Ik dacht wat overkomt ons? We werden met onze neus op de feiten gedrukt. Elf doelpunten in een helft is voor ons te weinig. Dus ik ben op mijn manier tekeer gegaan in de rust.”

Over de kwaliteiten van John Bakkenes als coach bestaat geen twijfel. Hij motiveerde zijn mannen in de pauze en zag na een aantal minuten in de tweede helft verbetering. “De eerste vijf minuten waren nog slecht. Daarna ging Fake Bralts beter keepen. Dan zie je dat de dekking ook stabieler wordt en dat de vechtlust terugkomt.” De achterstand werd met 21-27 kleiner. Met negen minuten te spelen had HVBS het gat van tien teruggebracht naar vijf; 25-30. “We zagen dat Zaanstreek moe werd. We konden alleen de vierde en derde niet scoren. Zaanstreek kon op z’n gemakje de wedstrijd uitspelen en 30-35 winnen. Het is gewoon een pak slaag. Als je bovenaan staat moet je zorgen dat je die plek waardig bent. Het is jammer dat we het in de eerste helft zo hebben laten liggen.” WeHaVe staat nu twee punten los van HVBS. Zaanstreek en Smeeing/BDC 2 staan gelijk met de Bunschoters en Tonegido heeft zich ook in de top gemeld. “Zaterdag spelen we tegen Tonegido, dat wordt ook niet makkelijk.” Bakkenes kijkt als altijd nuchter naar de steeds spannender wordende titelstrijd. “We krijgen iedereen nog een keer.”

WeHaVe - HVBS, zaterdag 2 december

HVBS heeft een belangrijke zege behaald. De heren versloegen koploper WeHaVe met 20-25. Het eerste damesteam van de handbalvereniging moest haar meerdere erkennen in bezoekers De Blinkert.
HVBS had voor de wedstrijd in Weesp een achterstand van twee punten op koploper WeHaVe. “Een nederlaag zou betekenen dat we afhankelijk zijn van anderen,” vertelt trainer John Bakkenes, “daar hou ik niet van. Als we meer dan honderd procent gaven zouden we mogelijkheden hebben. Het viel goed in elkaar. Er zat veel snelheid in de wedstrijd en de ploegen lieten elkaar handballen. Het was een genot om naar te kijken.”

Na een 6-6 stand pakte HVBS het initiatief. De ploeg ging nog beter spelen en hield vooral verdedigend goed stand. Door een goede voorbereiding in de trainingen kwamen de Bunschoters in de wedstrijd niet voor verrassingen te staan. De ruststand was 9-13 in het voordeel van HVBS. “Het had zes punten verschil kunnen zijn als we niet in de slotfase twee opgelegde kansen misten. In de rust druk je ze dan op het hart om dit niveau te houden. Je weet dat WeHaVe gemotiveerd uit de kleedkamer komt. En wij hebben nog wel eens een fase waarin het minder gaat.” Dat gebeurde na rust niet. HVBS pakte het direct weer op en kwam op een riante 10-17 voorsprong. Met nog een kwartier te spelen stond het 14-21 en mocht het niet meer mis gaan. Toch kwam de beruchte terugslag. Deze keer was er wel een logische verklaring voor. De selectie waarover John Bakkenes is zo krap dat hij slechts een wissel tot zijn beschikking had. “De vermoeidheid had er wel mee te maken. Er werden een paar slordige ballen gespeeld. Het werd 19-22. Ik dacht het zal toch niet. Gelukkig hervonden we ons. De laatste vijf minuten waren voor ons. Het was een terechte overwinning, ik hoop dat we dit vast kunnen houden.” Met de personele problemen bij de herenselectie is dat echter de vraag. Blessures, schorsingen en verlies van vorm zou fataal zijn in de titelstrijd. “Dat brak ons ook vorig jaar op. Toen verloren we drie topwedstrijden op rij. Het is nu weer de vraag hoe lang we het volhouden.”